Een gebreide wintertrui voor de zomer...

(oftewel: alweer zo'n langdurig project)

Alleen al door naar de labels te kijken, zie je dat het helemaal niet het juiste moment is voor deze post. 'Breien' en 'winter' zie je daar staan. Breien, dat kan misschien nog (er zijn heus wel leuke, lichte gebreide blousejes in katoen e.d. voor bij mooi weer). Maar winter? Dat is echt wel het laatste waar je op dit moment aan wil denken.

Maar bij mij durven projecten wel eens vaker lang duren. Zo ook dus deze gebreide wintertrui. Als ik het me goed herinner, begon ik er aan in de winter van 2013. Ik woonde toen nog niet zo lang in Amsterdam en de trui was mijn voornaamste bezigheid in die tijd.

Gisteren, ruim anderhalf jaar later, stopte ik de laatste draden weg (hoe leuk breien ook is, ik heb echt een rothekel aan de afwerking. Draden wegstoppen, brrr...) en dus is de trui EIN-DE-LIJK een feit! Ik had gehoopt dat ik hem nog aan kon op een druilerige dag in maart of april, maar ook daar is het nu echt wel te laat voor.

Ik zou een poging willen wagen om het patroon te delen maar dat slaat echt nergens op. Ik vond geen bestaand patroon dat helemaal naar mijn zin was, dus verzon ik het gewoon zelf. Daardoor moest ik mezelf en het breiwerk in allerlei bochten wringen om het tot een iet of wat goed en symmetrisch geheel te krijgen. Met elk onderdeel (mouwen, voor- én achterpand) ben ik minstens twee keer opnieuw begonnen, dat heeft vast ook een groot deel van de vertraging veroorzaakt...

Geen patroon dus, maar ik kan jullie de volgende twee tips meegeven:

- Volg ALTIJD een patroon, zelf als je eigenwijs bent, zoals ik.

- Begin best twee seizoenen eerder dan het seizoen waarin je het breiwerk wil gaan dragen. Om te vermijden dat-ie nadien nog voor lange tijd in de kast moet blijven liggen.


Warme groetjes en veel breiplezier uit Nederland,

Lyrinn

Nog een kleine noot: tijdens het schrijven van dit bericht heb ik de trui toch maar even aangedaan (het is zo jammer dat ik hem nog voor zo lang moet laten liggen, weet je). Mijn god, wat is het hier warm zeg!

De gebreide spencer, aka het gebreeën debardeurke

"Knit fast, die warm"

Mijn schattig neefje heeft een dikke buik (zoals alle peuters natuurlijk). Die buik was het eerste wat kwam piepen toen hij uit zijn spencer* groeide. Op verzoek van zijn overgrootmoeder moest er om die reden een nieuw en groter exemplaar gebreid worden. Liefst een exacte replica van de oorspronkelijke spencer. Wol en breinaalden kreeg ik er gratis bij, als ik het breien maar op mij zou nemen.

Aan de slag ging ik: op basis van de kleine spencer telde ik het patroon uit voor een grotere versie. Ik deed wat kleine aanpassingen want ik ben een grote fan van gebreide kabels (en zoals je ziet, had de oorspronkelijke versie er geen).

Een expert in breipatronen ben ik allerminst, maar voor wie het graag zelf probeert (absoluut niet moeilijk), geef ik hieronder graag de werkbeschrijving mee. Bij vragen, fouten, onduidelijkheden of suggesties: ik hoor ze graag. En stuur me gerust een foto van het resultaat!

Veel breiplezier en lieve groet,

Tati (kort voor tante Lyrinn)

*Noot voor de Vlaamse lezers: een spencer is het mooi Nederlandse woord voor een 'debardeurke'.

***

Werkbeschrijving

Ik breidde met garen 'Boston Style', kleur 'Partie' (19% wol) met breinaald 6.5mm. Proeflapje 10x10cm: 12st op 18nld.

Voorpand bestaat uit 46 steken waarvan 5nld in boordsteek (2r, 2av). In het midden breidde ik 2 kabels die naar elkaar toe lopen (door steeds afwisselend voor en achter het werk te houden). Patroon gaat als volgt: 16st r, 2st av, 4st r, 2st av, 4st r, 2st av, 16st r. Dit steeds herhalen (hou er rekening mee dat je in de achterkant van het werk het patroon omdraait) en telkens in de 5e nld kabel breien (eerste kabel telkens voor het werk, tweede kabel steeds achter het werk. Doordat je steeds afwisselend in voor- en achterzijde de kabel breit, krijg je een doorlopende lus).

Armsgaten: op 20cm hoogte het armsgat breien door 1st minderen aan beide zijden (2r, 2 samenbreien, 38st in normale patroon, 2st minderen door overhalen, 2r). Dit herhalen voor 4 opeenvolgende naalden (zowel in voor- als achterzijde) zodat je eindigt met 38st op de nld.

Halsopening: op 25cm hoogte (meteen na de minderingen) het breiwerk in 2 verdelen door halfweg (na 19st) het werk om te keren en terug te breien (de overige 19st laat je op de naald staan of zet je gemakkelijkheidshalve even op een hulpnaald). Het patroon van de kabel blijf je gewoon doorbreien (d.w.z. steeds kabel in 5e nld) zodat je een speciale boord krijgt. Vanaf dit punt minder je om de 2 naalden (d.w.z. steeds aan de voorzijde) 1st door de laatste 2 rechte steken (net voor de kabel) samen te breien. Dit herhaal je tot er in totaal 12st over zijn. Vanaf hier nog 8nld doorbreien en dan breiwerk afzetten.

Herhaal dit voor het tweede stuk (de overige 19st op de hulpnaald) maar hier doe je de minderingen door 1st overhalen, ook weer net voor de kabel-boord.

Achterpand bestaat uit 42st (het voorpand trekt wat samen door het kabelpatroon, vandaar maakte ik het achterpand iets kleiner), ook weer 5 naalden in boordsteek (2r, 2av). Daarna het gehele werk in tricot breien. Op 20cm hoogte armsgaten breien zoals bij het voorpand. Je eindigt nu met 34st. Doorbreien tot het werk dezelfde hoogte heeft als het voorpand. Breiwerk afzetten en voor- en achterpand aan elkaar naaien. Bovenzijde mouwen dichtnaaien en draden wegstoppen.

***

Het proeflapje

(Bijna) elke woensdagavond ga ik breien in een gezellige bar in het Amsterdamse. De huisgenoten (lees: mannen) vinden dat nogal gek, maar ik vind het geweldig. In mijn familie en vriendenkring zijn namelijk niet zoveel breisters, en dus krijg ik -al brei ik een draak van een breiwerk- altijd veel oh's en ah's te horen. Want ja, als je niet kan breien, lijkt zelfs zo'n kleine draak best ingewikkeld.

Maar eerlijk, die breiwerkjes van mij stellen weinig voor bij wat de dames op woensdagavond uit hun naalden toveren. En dat maakt het nu net zo leuk voor mij. Ik krijg heel wat tips mee en zie dat het altijd nog wel een beetje beter of ingewikkelder kan. En waar ik voordien geen flauw benul had van garens en brei-attributen, tegenwoordig ben ik al wat beter mee in het brei-vakjargon. Een heel nieuwe wereld ging (en gaat nog steeds) voor me open, er bestaat zelfs een Facebook voor breiers*.

Begin januari startten de dames met een gezamenlijk breiproject. Iedereen volgt daarbij hetzelfde patroon, maar kiest wel zelf het garen, project (een sjaal, tas, kussen, ...) en de kleuren uit. Het patroon werd de "Princess Franklin Plaid Collar"**, waarbij je vijf verschillende kleuren gebruikt en daarna afwerkt door er draden doorheen te weven.

In eerste instantie twijfelde ik om aan het project mee te doen. Ik wist helemaal niet wat ik zou gaan breien en bovendien had ik nog een trui af te werken (een wintertrui waarvoor de tijd toch wel erg begint te dringen, weet je wel). Maar toen ik op woensdagavond het zoveelste prachtige proeflapje zag passeren, was ik zo enthousiast geworden dat ik al mijn bezwaren overboord gooide en besloot aan het groepsproject mee te doen. Die trui kon nog wel even wachten.

voor het weven

Het waren echt die proeflapjes die me over de streep trokken, en dat heeft alles te maken met het verrassingseffect van dit patroon. Wat ik er zo geweldig aan vind:

1. Door de verschillende kleuren en het weven van de draden, ziet het breiwerk er zo ingewikkeld en moeilijk uit, maar dat is het helemaal niet! Tricot breien, tellen tot acht en weven met naald en draad. Meer techniek is niet vereist.

2. Vijf verschillende kleuren combineren, dat is een lastige taak. Ik zag heel wat gewaagde kleurencombinaties passeren en op het eerste zicht leek me dat niks. Maar de Princess Franklin is hét patroon bij uitstek om verschillende kleuren te combineren. Zelfs de meest uiteenlopende kleuren, waarvan je dacht ze nooit of te nimmer in één en hetzelfde breiwerk te gebruiken, komen op het einde samen in een prachtige lap!

3. Doordat je na het breien nog draden door het werk moet weven, zie je pas op het allerlaatste moment wat het nou echt is geworden. Eerst zien al die bizarre kleuren door elkaar in ongelijke stroken, er maar niks uit (kijk maar naar mijn 'voor'-lapje). Maar als die draden er eenmaal doorgeweven zijn, dan wordt zelfs het meest bonte lapje plots een pareltje. Spannend tot op het allerlaatste moment dus!

na het weven

Al was ik er na het zien van al die mooie proeflapjes, van overtuigd dat alle kleurencombinaties oké waren, zelf vijf kleuren samenstellen was geen eenvoudige opgave! Het was mijn mama die me op het geweldige idee bracht om zulke typische Schotse kleuren te kiezen. Zo werd het rood, zwart, groen en wit, met een accent van geel (wat trouwens nog niet in het proeflapje te zien is, want dat garen kreeg ik pas later toegezonden). Ik begon meteen aan mijn proeflapje en ik was zo blij met het resultaat dat ik er zeker drie dagen mee heb rondgelopen.

Dan kwam nog het grootste probleem: wat zou ik er nu eigenlijk van gaan maken? Na lang piekeren is het een Schotse plaid/sjaal geworden. En dus ben ik nu, zo'n zes weken nadat mijn proeflapje klaar was, eindelijk in actie geschoten. Ik denk dat de dames van woensdagavond al lang klaar zijn, maar dat deert niet. Want -te oordelen aan mijn proeflapje- ik weet nu al dat mijn plaid helemaal geweldig gaat worden :-)

Ik doe nog even verder, wie zin heeft mag altijd meedoen!

Lyrinn


*Ravelry, oftewel Facebook voor breisters. De website staat -nadat je een profiel hebt aangemaakt- boordevol patronen, tips en activiteiten voor urenlang tijdverdrijf. Veel plezier :-)

** Het patroon "Princess Franklin Plaid Collar" (Engelstalig) kan je ook hier (via Ravelry) downloaden.

Portemonneetje met gebreide strikjes

"A girl can never have too many shoes. Only too few feet to put in them."

Dat ik dol ben op gouden kadertjes en kikkerprinsen, is geen geheim meer. Wat jullie misschien nog niet wisten, is dat ik ook een zwak heb voor portemonneetjes, het liefste die met zo'n knipsluiting. Ik heb er helaas meer in voorraad dan ik ook werkelijk kan gebruiken (vandaar de quote over schoenen, ik vond dat die ook wel opging voor portemonneetjes en tasjes).

Op een dag vond ik op de zolder bij mijn ouders een schattige gouden knipsluiting*. Ik Ik besloot er een zakje aan te breien. Het werd uiteindelijk een verjaardagscadeautje voor een vriendin en, aangezien dit voor de start van mijn blog was, maakte zij er voor mij deze mooie foto's van. Bedankt ! Het moet ook niet altijd het lief zijn die de foto's maakt hé.

Het breien zelf deed ik met een bolletje rode angorawol (die zo heel erg pluist), wat een heel leuk effect gaf. Helaas ging door de 'pluizigheid' het breipatroon op zich wat verloren. Als je heel goed kijkt, kan je zien dat er kleine strikjes in gebreid werden. Dat patroon** is heel eenvoudig en haalde ik uit 'de bijbel de breiwerken', zeg maar (Ons Breiboek van de dames van de KVLV).

Ik mag dan wel ongelooflijk graag breien, ik heb een hekel aan het achteraf aan elkaar naaien van lapjes. Daarom probeer ik dat steeds zoveel mogelijk te vermijden. Zo begon ik voor dit breiwerkje met 2 rechte lapjes, die precies even breed waren als het horizontale gedeelte van de knipsluiting. Deze breide ik dan tot ze iets langer waren dan het verticale gedeelte (zodat er ruimte genoeg is om het portemonneetje soepel open en dicht te doen).

Daarna zette ik de twee lapjes samen op breinaalden zonder kop en begon ik in de ronde te breien. Ik breide vrolijk door tot ik vond dat-ie lang genoeg was. Uiteindelijk minderde ik dan op vier centrale punten in het werk, tot ik een viertal steken overhield. Daar haalde ik de draad door, stopte die weg en klaar was het zakje !

Natuurlijk kon ik er bij dit werkje niet aan ontkomen, want uiteraard moest dat zakje nog aan de knipsluiting worden vastgenaaid... De laatste loodjes wegen het zwaarste, zeggen ze wel eens. Nu, dat naaien ging in ieder geval met een zeer dunne naald (de gaatjes in de sluiting waren piepklein) en met rood stevig stikzijde. Daarna was het écht klaar. Het was een leuk cadeautje om te maken. Hopelijk beleeft de nieuwe eigenares er nu evenveel plezier aan !

Groetjes en veel DIY-plezier,

Lyrinn


*Knipsluitingen kan je vinden in crea-shops zoals Pipoos en dergelijke.

** Het patroon is bedoeld voor rechte lapjes. Als je zoals ik, rondom breidt, vervang je de averechte steken in de even naalden door rechte steken. De legende van het patroon is als volgt:
□ met - erin: recht

□ zwart gevuld: averecht

□ met dubbel streepje: steek opnemen met draad voor het werk

□ met v-tje erin: losliggende draden meebreien

Hopelijk is deze primitieve legende wat duidelijk :-)

Het langverwachte paar sokken

Met trots kan ik jullie meedelen dat ik deze winter ein-de-lijk een paar zelfgebreide sokken zal dragen ! Hier zijn ze dan, ta-daaaaaah:

Het begon allemaal al een jaar geleden, toen ik vol enthousiasme aan de slag ging met mijn toen gloednieuwe breiboekje ("Sokken brei je zo!" door Jo An Luijken en Marlies Hoogland - een aanrader). Sokken breien, ik had er al zoveel goeds over gehoord. Men vertelde mij dat, eenmaal je échte gebreide sokken aan je voeten hebt gehad, die goeie ouwe H&M-sokken nooit meer zo lekker zitten als voordien. Iets als "Once you go self-knitted sock, you never go back" (klinkt toch niet zo geweldig als ik eerst gedacht had, maar je begrijpt het principe vast wel).

Anderzijds was er ook mijn eigenste oma die me sokken breien ten zeerste afraadde. Te lastig! En las ik de (geweldige, trouwens) boeken van Debbie Macomber waar ook al eens ter sprake kwam hoe lastig sokken breien wel niet was.

Nu, in mijn nieuwe boekje, zeiden ze dat het easy-peasy was en dat klopte: de geweldige werkbeschrijving met kleurtjes werkte echt goed! En het resultaat was geweldig, ik was zo trots op die sok!

Maar toen begon ik aan die tweede sok en jeetje, vreselijk was dat! Plots beleefde ik er geen plezier meer in (die breinaalden waren veel te lang en ik prikte gaatjes in mijn kleren en in de zetel en met nummertje 2 mm zeg... Gaat niks vooruit). En zo ging de winter van 2012 stilletjes voorbij en van dat paar sokken was nog steeds geen sprake (en nog meer frustraties omdat die ene sok er wel echt geweldig uitzag, maar dat kan je toch niet dragen, zo een enkele sok aan je voet...).

Maar de voorbije weken, toen ik besefte dat er opnieuw een winter voor de deur staat, zette ik moedig door. Ik worstelde met die vreselijke, prikkende naalden en mat om de paar rondes opnieuw (Wwwat? Nog stééds 7 cm te gaan!?) maar het is me gelukt: ik breide die sok gewoon af!

En oooooh wat was ik blij met het resultaat! Nog dezelfde dag als waarop ik de laatste steek breide, trok ik erop uit met mijn sokken voor een heuse herfstige boswandeling (in Amsterdamse Bos, moet je zeker ook eens doen). Het was geweldig, ik ben verliefd op mijn sokken, denk ik!

Blij met mijn sokken in Amsterdamse Bos

Ondertussen hoorde ik het een en ander waaien over sokken breien op een rondbreinaald, waardoor je je twee sokken tegelijkertijd kan breien. Ook dit had ik al gelezen in Debbie Macomber's boeken, maar ik vroeg me af waarom je het zo ingewikkeld zou maken? Tja, wat wist ik ervan, als newbe... Voor dit jaar denk ik dat het bij dit ene paar zal blijven, maar wie weet probeer ik het volgend jaar nog eens opnieuw. Met twee tegelijk dan wel te verstaan!

Probeer het vooral zelf eens (bij Garnstudio vind je tal van leuke -en gratis- patronen), die zelfgebreide sokken zitten echt geweldig! Maar zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb... Succes ermee!

En over dat rondbreien vond ik deze link (pdf-file, door Mathilde Maijer. Vanaf pagina 11 vind je de werkbeschrijving voor het breien van twee sokken tegelijkertijd). Nog niet zelf uitgeprobeerd en ik begrijp het nog steeds niet voor de volle 100%, maar deze link ziet er veelbelovend uit.

Liefs,

Lyrinn

Halloween mutsje

Nog een herfstig Halloween-idee !

Een tijdje geleden al vond ik dé ideale wol om een trui te breien. Echter... het patroon voor die ideale trui had ik nog niet. Tijdens het zoeken op Garnstudio (omdat ze daar altijd zo handige en leuke patronen hebben), kwam er plots een spinnetje over mijn scherm naar beneden dwarrelen. Ik klikte erop en kwam terecht op een pagina vol geweldige Halloween-brei-ideeën. Mijn oog viel op een suuuuperschattig pompoenmutsje en ik moest meteen aan mijn neefje denken, die met zijn kleine bolletje best wel zo'n mutsje kan gebruiken voor deze winter.

Dus al gauw stapte ik op mijn fiets en reed ermee naar een wolwinkel ergens in het Amsterdamse. Met groen en oranje onder de arm fietste ik weer naar huis en vrijwel meteen sloeg ik aan het breien. Aangezien mijn neefje drie dagen later op bezoek kwam -en ik hem daarna niet meer zou zien voor Halloween-, was ik in tijd beperkt. Gelukkig is het kereltje slechts twee maanden jong en dus neemt zo'n miniem mutsje helemaal niet zoveel tijd in beslag.

Zo kwam het dat hij enkele dagen geleden, heel enthousiast naar het kleurige inpakpapier staarde en meteen ook zijn tante een glimlachje gaf. Alsof hij niet blij was met zijn pakje ! Natuurlijk moest zijn mama (die dat maar al te leuk vond) het uitpakken, maar dan: oh wat een knap kereltje met zijn muts op !

Voor al wie aan de slag wil, het patroon vind je hier. Ik deed het met breinaalden zonder kop in plaats van de aangegeven rondbreinaald, omdat je die nu eenmaal handig onder je arm kan houden. Het patroon is verder helemaal niet zo moeilijk, je moet enkel rechts en averechts breien en tot negen kunnen tellen.

Helaas te klein voor het lief...

... maar wél gepast voor deze hartendief :)

Veel plezier met breien !

Ps: het patroon voor dé ideale trui heb ik nog steeds niet gevonden... Iemand die ideeën heeft: ik hoor het graag!