Posts tonen met het label bruiloft. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bruiloft. Alle posts tonen

maandag 26 oktober 2015

De kick-ass DIY-jurk

"Believe you can and you will"
(Unknown)

Ik had in mijn hele leven nog nooit een jurk gemaakt. En ik wou dat al heel lang eens doen, maar het was er nog nooit eerder van gekomen. En dan stond er plots een bruiloft voor de deur. En ik dacht: laat ik eens zot doen!

Dus ging ik jurken Googlen en op zoek naar gratis patronen. Ik vond heel wat interessante websites en blogs, maar niks was precies wat ik zocht (zoals gewoonlijk ben ik nogal kieskeurig). Dus ik maakte er een mixje van.


Het bovenstuk haalde ik van deze Zuid-Afrikaanse website (ik wist trouwens niet dat mijn Zuid-Afrikaans zo goed was).

De rok tekende ik zelf uit op basis van mijn eigen maten en deze tutorial. (in het Engels, dat kon ik gelukkig al).


Ik maakte eerste een 'proefjurk' uit een oud laken om zeker te zijn dat de maat goed was, alvorens de schaar te zetten in het leuke stofje dat ik kocht. Hier en daar deed ik nog wat kleine aanpassingen, zoals verbreden van de armsgaten (misschien moet ik toch maar eens wat spiermassa gaan ontwikkelen in mijn bovenarmen?) en verlengen van het bovenstuk (zodat de tailleband op de perfecte plaats zou komen te zitten).


Toen zette ik een tailleband tussen het Zuid-Afrikaanse bovenstuk en de Amerikaanse rok et voila: ineens had ik een kick-ass jurk, helemaal zelf gemaakt!


En iedereen maar beweren dat zoiets niet lukt als je nog nooit eerder kleding hebt genaaid... De bruiloft en mijn jurk waren geweldig (dat is vast ook te zien op de lol-foto met de mama)!

Creatieve groetjes,

Lyrinn

vrijdag 31 juli 2015

Roadtrip voorbij de poolcirkel

"Travel is the only thing you buy, that makes you richer."
(unknown)

Precies een maand geleden maakten het Lief en ik een geweldige roadtrip door het noorden van Zweden. Tien redenen waarom de reis zo bijzonder was.

1. 1500 kilometer in 6 dagen.
We huurden een kleine auto (achteraf gezien had een Jeep wel handig geweest, met al die grindweggetjes) op de luchthaven en trokken ermee door het noordelijke deel van het land. Bijzonder omdat we er minutenlang konden rijden zonder ook maar iemand tegen te komen. We hielden geen logboek bij, maar het record ligt rond de 40 minuten zonder een andere auto te zien.


2. Altijd en overal rendieren.
Veertig minuten zonder auto's om ons heen, maar alleen waren we nooit. De eerste keer dat we rendieren langs de rand van de weg zagen, waren we dolenthousiast. Het bleef nadien natuurlijk even bijzonder, maar je gaat er toch wat aan wennen als dat zo vaak voorkomt. Soms (vooral naar de avond toe, wanneer ze actiever worden) rennen ze gewoon met z'n allen de weg op en kan je er minutenlang achter rijden.


3. Elanden.
Elanden zijn veel schuwer dan rendieren en dus laten zij zich niet zo makkelijk op de weg zien. Echter, via via kwamen we terecht bij een elandenboerderij. Bijzonder omdat we ze konden aaien (alsof het paarden waren) en omdat we voorzien werden van tekst en uitleg door een gepassioneerde 'Elanden-boer'.


4. Muggen.
Net zoals ik nog nooit zoveel rendieren zag in mijn leven, heb ik ook nog nooit zoveel muggen bij elkaar gezien. Niet echt iets om enthousiast over te worden, maar bijzonder is zo'n muggenplaag wel. Na zeven uur 's avonds kan je je in het noorden van Zweden niet meer naar buiten begeven zonder ondergedompeld te zijn in muggenzalf. De huizen en tuinen zijn er overal voorzien van muggennetten. Maar helaas mochten al die zalf en muggennetten niet baten: ik ben de tel kwijtgeraakt bij 40 beten... 


5. Het Zweeds.
Met een interesse voor taal, was ik natuurlijk gefascineerd door het Zweeds. Bijzonder omdat het zo verstaanbaar klinkt en tegelijkertijd ook weer niet. Af en toe klinkt er eens een woord doorheen waarvan je denkt: hee, dat begrijp ik! "Smaklig måltid" bijvoorbeeld als we aan tafel gingen. Maar het leidt ook wel eens tot misverstanden. Zo heeft "Grattis" niks met 'gratis' te maken, maar betekent het 'gefeliciteerd'... De vreemde klemtonen en de zingende toon die ze gebruiken, maken het uiteindelijk een grappig (en toch wel onverstaanbaar) taaltje om naar te luisteren.


6. Steppe en prachtige landschappen.
Nergens meer uitgestrekte natuur te vinden dan in een land dat tien keer groter is dan België, maar 3 miljoen minder inwoners heeft (11 miljoen Belgen vs. 8 miljoen Zweden). We trokken onze wandelschoenen aan en trokken door de bergen. Eindeloze dennenbossen, drassige paden en kabbelende beekjes, zo rustgevend! Bijzonder wordt het als die dennenbomen plots verdwijnen en er enkel nog met mos begroeide stenen overblijven. Vanwege de extreme temperatuurschommelingen op zulke hoogte, is er nog weinig groen te vinden. Je krijgt bijna bewondering voor de planten die het daar wel overleven.



7. Complete stilte.
Nog nooit had ik voorheen zo'n "echte" stilte ervaren als in Zweden. Bij het wandelen, of aan de rand van een meer is er helemaal geen geluid. Af en toe hoor je een vogel zingen, of het water dat door de wind beweegt. Niks is zo bijzonder als de stilte.


8. De zon die nooit onder gaat.
We waren in Zweden in de week van Midzomer, de langste nacht van het jaar. De hele week dat wij er waren ging de zon nooit onder (en dat duurt eigenlijk zelfs een week of drie). Het is een bijzondere ervaring: het besef van tijd is een beetje weg omdat het altijd licht is ("Wat, is het al 12uur?!"). Maar het is ook best handig dat het niet donker wordt: om 11uur 's avonds nog even de top van een berg beklimmen? Waarom ook niet (onderstaande foto is trouwens op die bergtop gemaakt).


9. De blokhut.
We sliepen twee nachten in de blokhut van vrienden. Bijzonder hoe alle huizen daar zijn opgetrokken in dennenhout (althans voor ons, het staat er daar vol van dus niet zo abnormaal). De meeste huizen zijn klein maar vaak telt een eigendom wel vier of vijf kleinere verblijven, waaronder dus ook vaak een gastenverblijf in de vorm van een blokhut in de tuin. De geur van dennenhout, een kleine houtkachel en een stapelbed binnenin: het voelde zo bijzonder aan! En de gastvrijheid van onze gastvrouwen was nog het meest bijzondere van dit alles. We zijn hen ontzettend dankbaar!


10. De beste Midsommar bruiloft ooit.
De voornaamste reden voor onze trip naar Zweden: de bruiloft van onze Zweedse vrienden! En bijzonder was het absoluut, omdat het de hele nacht licht bleef en omdat het eten zo lekker was. Bijzonder omdat het de perfecte locatie was en omdat het weer niet beter had kunnen zijn. Bijzonder om het prachtig koppel dat zo intens gelukkig was die dag. En bijzonder om hun geweldige vrienden en familie die we ontmoetten en hun gastvrijheid!


Iemand nog meer redenen nodig om er zelf heen te gaan?

Reizende groetjes,

Lyrinn

dinsdag 24 maart 2015

Over baby's en het huwelijk

(of wat er van je verwacht wordt als je 24 bent)

Ouder worden, dat doe je eigenlijk heel onbewust (understatement van het jaar; je hebt natuurlijk niet echt te kiezen). Ik bedoel maar dat je leven steeds verandert, zonder dat je daar bij stilstaat. Je verliest interesse in dingen die je altijd zo leuk vond en merkt dat er andere interesses voor in de plaats zijn gekomen.

En andere interesses, dat niet alleen. Plots zijn er erg veel leeftijdsgenoten met trouwplannen. Of baby's! Het is schering en inslag, mijn Facebook staat vol met dat soort aankondigingen. Het lijkt er op dat trouwen en baby's bij het leven van de midden-twintiger horen.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat mijn eigen omgeving dingen van me gaat verwachten. Op familiefeestjes wordt er sterk in de gaten gehouden welke aperitief ik kies (wanneer ik kom aanzetten met een glaasje cava én een hapje carpaccio, zijn de speculaties natuurlijk snel de kop ingedrukt) en ik kan het woord 'baby' of 'trouwen' nergens meer laten vallen zonder dat er hoofden mijn richting uitdraaien (zo van: 'ah, moet jij ons iets vertellen?').

Maar ik moet je teleurstellen: het Lief en ik denken nog lang niet aan kinderen en trouwen zit er voorlopig ook niet in. We zijn allebei met zoveel dingen bezig, daar hebben we echt geen behoefte aan op dit moment.

Voor wie toch op een aankondiging zat te wachten, heb ik echter goed nieuws. Het Lief en ik doen namelijk wél aan gezinsuitbreiding. Sinds kort zijn we trotse ouders geworden van de meest koddige pup!

Hier is ze dan: Florence!


Een baby kan dus nog wel wat jaren wachten, het Lief en ik hebben voorlopig onze handen vol :-)

Lieve groetjes en een likje van Flo,

Lyrinn