Sinds september woon ik alweer drie jaar in Nederland. Naar goede gewoonte (beter laat dan nooit) krijg je daarom voor de vierde keer een lijstje Nederland vs. België voorgeschoteld. De voorgaande een, twee, drie lijstjes vind je hier terug.
Je weet dat je niet meer in België, maar in Nederland bent als...
... Nederlanders vreemd opkijken als ik Franse woorden gebruik zoals 'allez' en 'cinema', maar zij het tegelijkertijd wel te pas en te onpas over 'svp' en 'jus d'orange' hebben.
... Niemand weet wat ik bedoel met 'hesp'. Ham heet dat vanaf nu.
... (in dezelfde lijn) je 'bacon' niet langer op z'n Nederlands uitspreekt. Voortaan is het bacon op z'n Engels ('beejkun' dus). Vreemd genoeg zijn 'bakon' (= gerookt vlees) en 'beejkun' (= spek) voor mij echt twee verschillende dingen, maar dat terzijde.
... (nog meer broodbeleg) je ook geen schelletjes kaas meer op je boterham legt, maar plakjes. Het steekt ook allemaal nogal nauw in Nederland: een plakje kaas, een schijfje tomaat, een sneetje brood, ... kan je in Vlaanderen allemaal gewoon vervangen door dat ene schelletje.
... Er maar twee bekende Vlamingen in Nederland zijn doorgebroken: Samson (ja, de hond) en Philippe Geubels. Leuk, maar dat betekent niet dat ik het daar DE HELE TIJD OVER WIL HEBBEN. Inmiddels heb ik het wel gehad met imitaties van Samson. Overigens denk ik dat de Nederlanders Geubels alleen maar grappig vinden vanwege z'n droge, trage manier van spreken. Ik ben er van overtuigd dat niemand z'n zware Antwerpse accent ook maar verstaat.
... De vrouwelijke variant van een kat niet langer een kattin is, maar een poes. Goed dat er een andere Vlaming bij me was toen dit zo bleek, de Nederlanders hadden me anders nooit geloofd.
... De man van je tante of de broer van je ouders voortaan een oom heet en geen nonkel meer (als ik die term weer eens in de conversatie gooi, denken Nederlanders altijd dat ik het over een 'onkel' heb, naar analogie met het Engelse 'uncle', haha).
... Er niet langer een microgolf(oven) en een afwasmachine in mijn keuken staan. Ze zijn respectievelijk vervangen door een magnetron en een vaatwasser (en het zijn nog wel steeds dezelfde apparaten, moest dat niet duidelijk zijn).
... Een kapstok alleen maar dat haakje aan de muur blijkt te zijn. Dat andere voorwerp, waarop je een kledingstuk hangt, is voortaan een kleerhanger. Maak het anders eens ingewikkeld.
... Sommige uitdrukkingen ineens niet zo wijd verspreid blijken te zijn. Zo is 'vijgen na Pasen' voortaan 'mosterd na de maaltijd'.
... Je niet langer het huis hebt gestofzuigd, maar stof hebt gezogen. Hoezo logisch?
... Een heel aantal woorden ineens een ander lidwoord (b)lijken te hebben! De order, de marktkraam, de krat, het tablet, het chalet, ... ik kan nog even doorgaan.
... Nederlanders denken dat je achterlijk bent als je 'vijf na vier' zegt. Het is natuurlijk 'vijf over vier'. Dat weet iedere Vlaming ook wel, maar toch ligt die 'na' zo goed in de mond, hee.
... hier (nog steeds) heel frequent over 'tien over half vier' en 'vijf voor half acht' wordt gesproken in plaats van gewoon 'twintig voor vier' of 'vijfentwintig over zeven'. Wie heeft dat ooit verzonnen? Het Nederlandse klok-lees-systeem is zo al moeilijk genoeg (maak met eender welke niet-Nederlander een afspraak om 'half vier' en gegarandeerd komt hij/zij om 16u30 en niet om 15u30 opdagen), vond iemand het nodig om het NOG maar wat ingewikkelder te maken met die voor en over het halve uur. In dit geval een punt voor de Vlamingen, die het lekker praktisch houden!
Groeten uit Noord-Holland,
Lyrinn
Posts tonen met het label talen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label talen. Alle posts tonen
vrijdag 7 oktober 2016
dinsdag 29 september 2015
Je weet dat je niet meer in België, maar in Nederland bent als... Part III
Wat gaat de tijd toch snel (oh oh, wat een cliché zeg), alweer twee jaar in Nederland! Ondertussen niet langer in Amsterdam maar wel in de beste stad van Nederland, zou ik durven beweren.
Zelfs na al die tijd, blijven er verschillen tussen Nederland en België opduiken. Dus vier ik mijn tweejarig Nederlands bestaan alweer met een lijstje:
Je weet dat je niet meer in België, maar in Nederland bent als...
... je niet langer in de zetel, maar op de bank zit. Kreeg ik trouwens ook een flauwe mop over te horen, die ik graag met jullie deel: een bankstel is een stel (koppel) dat samen heel vaak op de bank zit (of gewoon een matching set zetels/banken). Graag gedaan, allemaal!
... je blijft twijfelen of je iemand met 'u' of 'je' moet aanspreken en verlangt naar die zorgeloze Vlaamse tijd waar je gewoon vrolijk 'gij' kon zeggen, tegen eender wie.
... je meteen door de mand valt als 'Belgske' als je 'wablieft' zegt. Wat zegggg je? (met de meest kelige 'ch' die je ooit hebt gehoord) klinkt wat meer Nederlands.
... het niet 'weeral' maar 'alweer' is.
... 'zeker en vast' en 'vast en zeker' ondertussen allebei zo bekend in de oren klinken, dat je zelfs niet meer weet welke nu de Vlaamse en welke de Nederlandse variant is.
... gamma niet langer hetzelfde betekent als 'assortiment', maar echt alleen de doe-het-zelf-zaak kan zijn.
... er eens goed met je wordt gelachen als je over een 'wijsheidstand' spreekt. Dat is een verstandskies hier (en dan komt de taalkundige weer even in me boven: het gaat eigenlijk helemaal niet om een verstands-kies maar een ver-stand-kies, als in achter in je mond).
... hetzelfde geldt voor een 'froufrou': vreemde blikken, ik verzeker het je! Dat stukje haar dat over je voorhoofd heen hangt, dat heet voortaan een pony (heeft dat soms te maken met de daarmee verbonden paardenstaart?)
... een jeansbroek niet langer een jeansbroek is, maar een spijkerbroek (ik begrijp nog steeds niet waar dat vandaan komt trouwens, wie verzon dit?).
... (als we het toch over kleding hebben) een 'colbert' het correcte woord voor kostuumsvest blijkt te zijn (wat het Franse lief dan weer als een oeroud woord omschrijft, dat zelfs zijn grootmoeder niet meer gebruikt).
... je dat colbertje niet langer naar de droogkuis brengt, maar naar de wasserette.
... je ook de 'droogkast' wel kan vergeten. Een droogtrommel, dames en heren!
... 'verjaren' niet langer hetzelfde betekent als 'jarig zijn'. Voor het Lief is datzelfde colbertje verjaard, dat dan weer wel.
... je jezelf heel natuurlijk 'een biertje' hoort bestellen. Klinkt prima nu, maar schreeuwend in een luidruchtige bar, denk ik terug aan die goeie ouwe tijd in België waar je gewoon je pinkje toonde en een pintje kreeg toegeschoven.
... je met je ogen gaat rollen als ze het in België over 'de Hollanders' hebben. We zouden er toch ook niet mee kunnen lachen als de Nederlanders ons 'die Antwerpenaren' zouden gaan noemen? Is precies hetzelfde!
Meer verschillen lezen? Check dan vooral de voorgaande lijstjes een en twee.
Hollandse groeten (want ik woon in Holland, dat dan weer wel)!
Lyrinn
Zelfs na al die tijd, blijven er verschillen tussen Nederland en België opduiken. Dus vier ik mijn tweejarig Nederlands bestaan alweer met een lijstje:
Je weet dat je niet meer in België, maar in Nederland bent als...
... je niet langer in de zetel, maar op de bank zit. Kreeg ik trouwens ook een flauwe mop over te horen, die ik graag met jullie deel: een bankstel is een stel (koppel) dat samen heel vaak op de bank zit (of gewoon een matching set zetels/banken). Graag gedaan, allemaal!
... je blijft twijfelen of je iemand met 'u' of 'je' moet aanspreken en verlangt naar die zorgeloze Vlaamse tijd waar je gewoon vrolijk 'gij' kon zeggen, tegen eender wie.
... je meteen door de mand valt als 'Belgske' als je 'wablieft' zegt. Wat zegggg je? (met de meest kelige 'ch' die je ooit hebt gehoord) klinkt wat meer Nederlands.
... het niet 'weeral' maar 'alweer' is.
... 'zeker en vast' en 'vast en zeker' ondertussen allebei zo bekend in de oren klinken, dat je zelfs niet meer weet welke nu de Vlaamse en welke de Nederlandse variant is.
... gamma niet langer hetzelfde betekent als 'assortiment', maar echt alleen de doe-het-zelf-zaak kan zijn.
... er eens goed met je wordt gelachen als je over een 'wijsheidstand' spreekt. Dat is een verstandskies hier (en dan komt de taalkundige weer even in me boven: het gaat eigenlijk helemaal niet om een verstands-kies maar een ver-stand-kies, als in achter in je mond).
... hetzelfde geldt voor een 'froufrou': vreemde blikken, ik verzeker het je! Dat stukje haar dat over je voorhoofd heen hangt, dat heet voortaan een pony (heeft dat soms te maken met de daarmee verbonden paardenstaart?)
... een jeansbroek niet langer een jeansbroek is, maar een spijkerbroek (ik begrijp nog steeds niet waar dat vandaan komt trouwens, wie verzon dit?).
... (als we het toch over kleding hebben) een 'colbert' het correcte woord voor kostuumsvest blijkt te zijn (wat het Franse lief dan weer als een oeroud woord omschrijft, dat zelfs zijn grootmoeder niet meer gebruikt).
... je dat colbertje niet langer naar de droogkuis brengt, maar naar de wasserette.
... je ook de 'droogkast' wel kan vergeten. Een droogtrommel, dames en heren!
... 'verjaren' niet langer hetzelfde betekent als 'jarig zijn'. Voor het Lief is datzelfde colbertje verjaard, dat dan weer wel.
... je jezelf heel natuurlijk 'een biertje' hoort bestellen. Klinkt prima nu, maar schreeuwend in een luidruchtige bar, denk ik terug aan die goeie ouwe tijd in België waar je gewoon je pinkje toonde en een pintje kreeg toegeschoven.
... je met je ogen gaat rollen als ze het in België over 'de Hollanders' hebben. We zouden er toch ook niet mee kunnen lachen als de Nederlanders ons 'die Antwerpenaren' zouden gaan noemen? Is precies hetzelfde!
Meer verschillen lezen? Check dan vooral de voorgaande lijstjes een en twee.
Hollandse groeten (want ik woon in Holland, dat dan weer wel)!
Lyrinn
dinsdag 17 maart 2015
Die Schweiz, 2 jaar later
For my friends in Switzerland: thanks a lot for the wonderful weekend! I had a great time, it felt like I never left Zürich :-)
Weten jullie het nog? Twee jaar geleden vertrok ik naar Zwitserland op Erasmus. Het leek toen zo lang: drie maanden, maar er kwam veel te snel weer een einde aan. Zodra ik terug in België was, wou ik het liefst al meteen weer terugkeren.
Maar het heeft tot dit weekend geduurd voor dat gebeurde. Het was al een beetje aarzelend, ik vroeg me af of ze me daar nog zouden kennen. Of het allemaal wel zo leuk was als ik het mij herinnerde. Of ik het niet allemaal een beetje was gaan idealiseren, na al die tijd.
"Happiness is not a goal but a journey"
Weten jullie het nog? Twee jaar geleden vertrok ik naar Zwitserland op Erasmus. Het leek toen zo lang: drie maanden, maar er kwam veel te snel weer een einde aan. Zodra ik terug in België was, wou ik het liefst al meteen weer terugkeren.
Maar het heeft tot dit weekend geduurd voor dat gebeurde. Het was al een beetje aarzelend, ik vroeg me af of ze me daar nog zouden kennen. Of het allemaal wel zo leuk was als ik het mij herinnerde. Of ik het niet allemaal een beetje was gaan idealiseren, na al die tijd.
Niks is minder waar, ik heb van elke minuut genoten!! Het leek alsof er niks veranderd was en ik er vorige week nog gewoond had (alleen misschien het Operaplein: dat was twee jaar geleden een grote put in de grond en nu een plein vol stoelen en bankjes in de zon. Maar dit even geheel terzijde).
Het werd een blij weerzien met vrienden en oud-collega's. Ik nam voor iedereen Hollandsche stroopwafeltjes mee en at er nog eens de beste 'Bratwurst' ter wereld (nog precies zoals ik ze mij herinnerde). Ik deed er dingen die ik nog nooit gedaan had (had niet gedacht dat het kon), zoals een boottocht rond Zürichsee en een klim naar Uetliberg (niet geheel nieuw natuurlijk, maar wel langs een andere route dit keer), er lag zelfs nog sneeuw!
En weet je, het is daar in Zürich waar alles gestart is. Dat besefte ik nog maar eens toen ik opnieuw bij al die verschillende mensen zat, allemaal met een verschillende achtergrond. Mijn avontuur in Zürich was mijn eerste kleine stap in de grote wereld. Ik startte er mijn blog en durfde eindelijk mijn dromen achterna. Het is door dat avontuur dat ik de beslissing nam om naar Nederland te verhuizen, dat ik die stap durfde zetten.
Mijn tripje naar Zürich deed me ook opnieuw beseffen dat het dromen jagen toch weer wat naar de achtergrond is verdwenen. Wat het gaat worden, dat weet ik nog niet. Maar het is tijd voor wat nieuws, dat staat ineens weer als een paal boven water.
Jullie horen er nog van!
Lieve groetjes,
Lyrinn
Het werd een blij weerzien met vrienden en oud-collega's. Ik nam voor iedereen Hollandsche stroopwafeltjes mee en at er nog eens de beste 'Bratwurst' ter wereld (nog precies zoals ik ze mij herinnerde). Ik deed er dingen die ik nog nooit gedaan had (had niet gedacht dat het kon), zoals een boottocht rond Zürichsee en een klim naar Uetliberg (niet geheel nieuw natuurlijk, maar wel langs een andere route dit keer), er lag zelfs nog sneeuw!
En weet je, het is daar in Zürich waar alles gestart is. Dat besefte ik nog maar eens toen ik opnieuw bij al die verschillende mensen zat, allemaal met een verschillende achtergrond. Mijn avontuur in Zürich was mijn eerste kleine stap in de grote wereld. Ik startte er mijn blog en durfde eindelijk mijn dromen achterna. Het is door dat avontuur dat ik de beslissing nam om naar Nederland te verhuizen, dat ik die stap durfde zetten.
Mijn tripje naar Zürich deed me ook opnieuw beseffen dat het dromen jagen toch weer wat naar de achtergrond is verdwenen. Wat het gaat worden, dat weet ik nog niet. Maar het is tijd voor wat nieuws, dat staat ineens weer als een paal boven water.
Jullie horen er nog van!
Lieve groetjes,
Lyrinn
dinsdag 18 februari 2014
Je weet dat je niet meer in België, maar in Nederland bent als...
... plaatsnamen zoals Enschéde en Purmérend, plots Enschedé en Purmerènd blijken te zijn (inclusief collega's die dat zo geweldig grappig vinden).
... er vreemd naar je gekeken wordt omdat je woorden gebruikt zoals 'kuisen' en 'mutualiteit' (dat zijn vanaf nu respectievelijk 'poetsen' en 'zorgverzekering').
... je nog nooit naar 'De wereld draait door' hebt gekeken.
... je plots helemaal achterin het alfabet wordt ingedeeld omdat het woordje 'de' niet langer telt.
... diezelfde 'de' in je achternaam plots met kleine letter wordt geschreven.
... je fouten woqls (zoals) dewe (deze) gqqt (gaat) typen. Bye Azerty, hallo Qwerty-toetsenbord.
... je fouten woqls (zoals) dewe (deze) gqqt (gaat) typen. Bye Azerty, hallo Qwerty-toetsenbord.
... er vreemd naar je gekeken wordt omdat je woorden gebruikt zoals 'kuisen' en 'mutualiteit' (dat zijn vanaf nu respectievelijk 'poetsen' en 'zorgverzekering').
... je voordien geen idee had wie of wat V&D en Dirk van den Broek waren.
... je plots het vermogen verliest om meteen iemands dialect te kunnen benoemen (hoezo Hollanders en Brabanders?).
... er wel eens wordt gesproken over 'tientjes' en 'dubbeltjes' en zelfs een enkele keer over gulden.
... je nog nooit gehoord had van uitdrukkingen zoals 'als je een dubbeltje bent, word je nooit een kwartje' (hier meteen dat dubbeltje van zo juist) en 'een veer in iemands kont steken' (sorry voor dit taalgebruik).
... je niet langer je gsm, maar wel je mobiele telefoon uit je zak haalt.
... je nog nooit gehoord had van plaatsen zoals Vianen en Bussum en Soesterberg.
... iemand expliciet vraagt om 'je' te gebruiken in plaats van 'u'.
... mensen denken dat je Franstalige bent omdat je woorden zoals 'allez', 'cava' en 'salut' gebruikt. En dat het vanzelfsprekend wordt om in plaats daarvan 'nou', 'hoe cchhaat hèt?' en 'doe-hoeg' te gaan gebruiken.
Bij deze: doe-hoeg!
Lyrinn
Lyrinn
zondag 13 oktober 2013
Lopen vs. hardlopen
"In my opinion a balanced diet is a cupcake in every hand"
Nu ik stilaan een beetje gewend geraak aan het Amsterdamse leven, vind ik het alvast tijd om mijn bevindingen met jullie te delen. Ik kan er zeker al een boek mee vullen, maar laat ik gewoon bij het begin beginnen. De rest is voor een volgende keer.
Het cliché zegt dat Nederlanders nogal direct zijn in hun communicatie. Als newbe heb ik daar nog niet zoveel ervaring mee (ik leef immers samen met een Fransman en een Spanjaard), maar wat mij wel opvalt, is dat Nederlanders vooral veel vriendelijker zijn. In een Belgische supermarkt moet ik het -in het beste geval- stellen met een discrete glimlach van de verkoopster, hier krijg ik vrijwel altijd een 'fijne dag' toegewenst. Ook op de trein heb ik nog nooit met zoveel vreemden gebabbeld. Misschien is dat wel één van de redenen waarom er zoveel meer geklaagd wordt bij de Belgische spoorwegen? Ik heb namelijk niet het gevoel dat de NS het beter doet, maar al kletsend en lachend zijn al die vertragingen een pak minder vervelend !
 |
| Lezen aan één van de Amsterdamse grachten |
Verder verbaas ik me nog zowat dagelijks aan het grote taalverschil tussen Vlaams en Hollands. Zo heb ik niet langer een froufrou maar een ponny en kleren drogen gebeurt voortaan in de droogtrommel in plaats van in een droogkast. Ik betaal niet meer met een bankkaart, maar met mijn pinpas. Of ik vraag kortweg om te pinnen. Je hoort het, ik pas me vrij goed aan. Een verschil dat echter voor verwarring blijft zorgen, is 'lopen'. Als een Nederlander met de hond gaat lopen, gaat het heus niet sneller dan bij ons, hij bedoelt gewoon wandelen. Wilt-ie het toch wat sneller, dan gaat hij hardlopen. Dat deed ook het lief wanneer hij enkele weken geleden meedeed aan een hardloopwedstrijd. Toeval of niet, maar terwijl ik hem naar de start begeleid, klinkt daar een Vlaams accent door de speakers: "zijn jullie klaar om te lopen? Nee, wacht, jullie zeggen hardlopen, niet?". Start-to-run-ster Evy Gruyaert, warmt er de (hard)lopers op. Dat lopen versus hardlopen is een algemeen probleem dus.
 |
| Hardlopers in alle kleuren en formaten |
Nu, niet alleen het verschil in woorden, ook het Vlaamse accent op zich zorgt al eens voor verwarring. Toen ik op de trein een vrouw hielp met het tillen van haar valies, bedankte ze mij vriendelijk in het Nederlands en voegde ze er nog een grapje aan toe. Toen ik daarop iets antwoordde, met mijn Vlaamse accent, zei ze: "oh sorry, you don't speak Dutch. Thanks for helping me." Ik vraag me nog steeds af of ik per ongeluk tóch in het Engels heb geantwoord? Door de anderstalige flatgenoten, overkomt me dat namelijk weleens vaker.
Iets compleet anders, maar naast al die indrukken en taalverschillen, ben ik hier wel lichtjes door het dolle heen met al dat Nederlandse lekkers. Dubbelvla, Spritsen, Zaans huisje, Digestive, Chocolade-pindakoeken, stroopwafeltjes en mijn absolute favoriet: gevulde koek. Voor een zoetekauw als ik, is het hier een waar paradijs.
Natuurlijk ben ik nog steeds dol op Belgische chocolade en een frisse pint. Maar gelukkig hoef ik dat hier niet te missen. Heineken mag dan wel het bekendste biermerk ter wereld zijn, de Nederlanders weten wel wat lekker bier is. En dus wordt hier in elk café gewoon Belgisch bier getapt, inclusief La Chouffe, Duvel en zelfs pakweg een Delirium Tremes! Ik moet wel nog wat wennen aan de manier van bestellen. Een 'pintje' wordt niet zo goed begrepen en alleen mijn pink tonen, levert al helemaal vreemde blikken op (over een cultuurverschil gesproken).
 |
| Echte Belgische frietjes... mmm ! |
Het enige wat mij hier een beetje heimwee doet krijgen, zijn Belgische frietjes. Sommige bars doen een poging, maar als je op het bordje "echte Vlaamse frites" leest, weet je eigenlijk al genoeg. Laatst besloot ik het er toch op te wagen (het was al laat en ik had honger...) maar dat was helaas geen succes. Ik vroeg een simpel pakje friet met ketchup, waarna een Turkse frietbakker mij een zakje friet met kaassaus overhandigde (zou het dan toch aan mijn Vlaamse accent liggen?). Als de Nederlanders -amper een minuscuul landje verderop- al zo'n moeite hebben om lekkere Vlaamse frietjes te bakken, hoe kan iemand uit het verre Zuid-Oosten het dan? Goed, tot daar nog aan toe. Wat me vooral bezighoudt... wie eet er nu in hemelsnaam frieten met kaassaus?!
Die Nederlanders toch... bij mijn volgende bezoek aan België: laat die frietjes maar komen !
Doei!
Lyrinn
donderdag 23 mei 2013
Schwiezerdüütsch
Genau, stilletjes aan begin ik het Schweizerdeutsch een beetje onder de knie te krijgen. Het werd eens tijd, zo na een negental weken... Ik ga hier zeker niet beweren dat ik het nu ineens kan verstaan hoor. Het klinkt nog altijd een beetje Zweeds voor mij (wat ik voor alle duidelijkheid niet spreek), maar binnen een gekende context, lukt het zeker wel! En omdat ik het zo'n geweldig taaltje vind, heb ik besloten om er maar ineens een blogberichtje aan te wijden.
Eerst en vooral: niet alleen het Schweizer- maar ook mijn Hochdeutsch gaat erop vooruit, dankzij mijn vele niet-Zwitserse collega's waarmee ik tegenwoordig toch wat probeer te oefenen. Het probleem aan een 'beschaafd' land zoals Zwitserland is dat bijna iedereen er Engels spreekt. En aangezien dat voor mij veel makkelijker is, vergeet je al snel om je Duits te oefenen. Maar de laatste weken, besloot ik toch heel hard mijn best te doen en het erop te wagen.
Nu, om jullie wat in te wijden in het Schweizerdeutsch (of Schwiezerdüütsch zoals ze het hier uitspreken): het 'bekendste' woord is sowieso 'Chuchichäschtli' wat zoveel wil zeggen als 'keukenkastje'. Vraag aan eender welke Zwitser om je een typisch woord te leren en 98% zal je dit antwoorden :)
Met al die [ch]'s, die hier ook zeer kelig worden uitgesproken, klinkt dat keukenkastje al snel alsof je na het tandenpoetsen aan het gorgelen bent (collega-logopedisten die net als ik ooit worstelden met de huig-R: leef jullie vooral uit!).
In mijn vorige bericht had ik het ook al over een Bürli (een broodje), Chäschüechli (kaaspasteitjes) en Schogchli (chocolaatje). Het lijkt duidelijk: neem het standaard Duitse woord, plaats daar 'li' achter en je bekomt de Zwitserse variant. Het is een beetje vergelijkbaar met 'os' achter een Nederlands woord plaatsen en dan zeggen dat het Spaans is. Nu, de 'li' achteraan is eigenlijk een verkleiningsvorm. Het Schweizerdeutsch is dus niet alleen grappig, maar ook nog eens schattig met al die mini-woorden.
Het zorgt echter ook soms voor verwarring. Bijvoorbeeld wanneer iemand hier 'Müüsli' zegt, verwacht dan niet dat het om de ontbijtgranen-mix gaat. Het gaat immers om een muisje :) Je kan je afvragen: hoe noemen ze 'echte' muesli hier dan? Wel, ook Müesli, maar de nadruk ligt dan niet zozeer op de [u]. Verwarrend dus, zoals ik al zei...
Oh en tellen in het Schweizerdeutsch is ook een echte kunst! 'fojfzaa' is een variant van 'fünfzehn' (15) en 'Trüzik' betekent zoveel als 'dreissig' (30). Probeer daarmee maar eens een spraakaudiogram af te nemen. En als een hoorapparaat te luid is ingesteld, dan komt al eens de opmerking "ein bitsli liesliger bitte!" (ein bisschen leiser = een beetje stiller a.u.b.). Ook het omgekeerde (lüüter = lauter) komt regelmatig ter sprake.
En wanneer iemand tijdens de lunchpauze 'Guute!' naar je roept, dan bedoelen ze eigenlijk 'Guten Appetit'.
Mijn favorieten blijven echter 'genau' (inderdaad) en 'vielliecht' (vielleicht = misschien), iets wat de meeste van mijn collega's nog steeds aan het lachen maakt omdat ik deze woorden te pas en te onpas gebruikte toen ik nog geen woord Duits verstond of sprak :) Genau durf ik er tegenwoordig ook al eens 'tussenflansen' wanneer ik met het thuisfront communiceer, dat komt ervan natuurlijk...
Na deze grondige analyse kan ik echter één ding besluiten: het is allemaal maar een kwestie van 'perceptie'. Ik zei al dat het Schweizerdeutsch voor mij een beetje als Zweeds klinkt, maar toen ik vorige week met mijn bezoeker uit België al babbelend in het Nederlands een winkel binnenstapte, kregen WIJ de vraag of we Zweeds aan het praten waren... Iedereen zijn perceptie dus! Het doet me spontaan denken aan dit fragment van Pieter Embrechts, over de perceptie van het Nederlands. Misschien moet ik het bij een volgende ontmoeting met de Letlanders maar eens naar hun mening over het Schweizerdeutsch vragen? Ik weet nu al dat het een onverwachte en grappige invalshoek zal opleveren. Wie weet hebben ze zelfs een mening over het Nederlands :)
Liebe Grüsse
Lyrinn
 |
| Een berg met sneeuw, een station en een rode vlag met wit kruis... Definitely Switzerland! |
Eerst en vooral: niet alleen het Schweizer- maar ook mijn Hochdeutsch gaat erop vooruit, dankzij mijn vele niet-Zwitserse collega's waarmee ik tegenwoordig toch wat probeer te oefenen. Het probleem aan een 'beschaafd' land zoals Zwitserland is dat bijna iedereen er Engels spreekt. En aangezien dat voor mij veel makkelijker is, vergeet je al snel om je Duits te oefenen. Maar de laatste weken, besloot ik toch heel hard mijn best te doen en het erop te wagen.
Nu, om jullie wat in te wijden in het Schweizerdeutsch (of Schwiezerdüütsch zoals ze het hier uitspreken): het 'bekendste' woord is sowieso 'Chuchichäschtli' wat zoveel wil zeggen als 'keukenkastje'. Vraag aan eender welke Zwitser om je een typisch woord te leren en 98% zal je dit antwoorden :)
Met al die [ch]'s, die hier ook zeer kelig worden uitgesproken, klinkt dat keukenkastje al snel alsof je na het tandenpoetsen aan het gorgelen bent (collega-logopedisten die net als ik ooit worstelden met de huig-R: leef jullie vooral uit!).
 |
| My favorite one: a duck crossing the street in Luzern |
In mijn vorige bericht had ik het ook al over een Bürli (een broodje), Chäschüechli (kaaspasteitjes) en Schogchli (chocolaatje). Het lijkt duidelijk: neem het standaard Duitse woord, plaats daar 'li' achter en je bekomt de Zwitserse variant. Het is een beetje vergelijkbaar met 'os' achter een Nederlands woord plaatsen en dan zeggen dat het Spaans is. Nu, de 'li' achteraan is eigenlijk een verkleiningsvorm. Het Schweizerdeutsch is dus niet alleen grappig, maar ook nog eens schattig met al die mini-woorden.
Het zorgt echter ook soms voor verwarring. Bijvoorbeeld wanneer iemand hier 'Müüsli' zegt, verwacht dan niet dat het om de ontbijtgranen-mix gaat. Het gaat immers om een muisje :) Je kan je afvragen: hoe noemen ze 'echte' muesli hier dan? Wel, ook Müesli, maar de nadruk ligt dan niet zozeer op de [u]. Verwarrend dus, zoals ik al zei...
 |
| Botanischer Garten |
Oh en tellen in het Schweizerdeutsch is ook een echte kunst! 'fojfzaa' is een variant van 'fünfzehn' (15) en 'Trüzik' betekent zoveel als 'dreissig' (30). Probeer daarmee maar eens een spraakaudiogram af te nemen. En als een hoorapparaat te luid is ingesteld, dan komt al eens de opmerking "ein bitsli liesliger bitte!" (ein bisschen leiser = een beetje stiller a.u.b.). Ook het omgekeerde (lüüter = lauter) komt regelmatig ter sprake.
En wanneer iemand tijdens de lunchpauze 'Guute!' naar je roept, dan bedoelen ze eigenlijk 'Guten Appetit'.
Mijn favorieten blijven echter 'genau' (inderdaad) en 'vielliecht' (vielleicht = misschien), iets wat de meeste van mijn collega's nog steeds aan het lachen maakt omdat ik deze woorden te pas en te onpas gebruikte toen ik nog geen woord Duits verstond of sprak :) Genau durf ik er tegenwoordig ook al eens 'tussenflansen' wanneer ik met het thuisfront communiceer, dat komt ervan natuurlijk...
 |
| Sunset at Zürichsee |
Na deze grondige analyse kan ik echter één ding besluiten: het is allemaal maar een kwestie van 'perceptie'. Ik zei al dat het Schweizerdeutsch voor mij een beetje als Zweeds klinkt, maar toen ik vorige week met mijn bezoeker uit België al babbelend in het Nederlands een winkel binnenstapte, kregen WIJ de vraag of we Zweeds aan het praten waren... Iedereen zijn perceptie dus! Het doet me spontaan denken aan dit fragment van Pieter Embrechts, over de perceptie van het Nederlands. Misschien moet ik het bij een volgende ontmoeting met de Letlanders maar eens naar hun mening over het Schweizerdeutsch vragen? Ik weet nu al dat het een onverwachte en grappige invalshoek zal opleveren. Wie weet hebben ze zelfs een mening over het Nederlands :)
Liebe Grüsse
Lyrinn
zondag 19 mei 2013
Ferien in der Schweiz !
Alweer met een beetje vertraging maar hier toch weer een korte update aus der Schweiz. De voorbije week was het weer werken geblazen, maar daarvoor had ik een weekje 'Ferien' met bezoekjes en nieuwe ontdekkingen.
donderdag 11 april 2013
Hello Internationality® !
Doordat ik
het voorbije weekend bezoek had van mijn Belgische vriendinnen (meer daarover
in het volgende bericht), heb ik hier een beetje achterstand opgelopen. Daarom vertel
ik eerst iets over het vorige weekend: Pasen! Hier in Zwitserland beschouwen ze
Goede Vrijdag ook als een officiële verlofdag, waardoor ik een extra lang
weekend had. Voldoende tijd om leuke dingen te doen dus!
zondag 24 maart 2013
Die Praktikantin aus Belgien
Dag vriendjes
Ondertussen ben ik
hier bijna een week en ik weet eerlijk gezegd niet waar ik moet beginnen met
mijn verhaal... Er is zoveel te vertellen !
Laat ik dus vooral
beginnen bij het begin: mijn allereerste stagedag!
Abonneren op:
Posts (Atom)