De metafoor van het chocoladekoekje

Onlangs kocht ik een klein boekje in een gadgetwinkel: "What would John do? - a cookbook with only one recipe." Alleen al de titel deed vermoeden dat het een bijzonder filosofisch boekje zou worden. En of het dat was!

Het boek -toevallig geschreven door een Nederlander- beschrijft het hele proces van koekjes bakken in acht hoofdstukken: van de voorbereiding tot het uiteindelijke opeten (ja, zelfs daar is een hoofdstuk aan gewijd). Op de achterflap claimt de schrijver dat het boek het recept bevat voor de allerlekkerste koekjes ter wereld.

Het lekkerste koekje en het hele bakproces er rondom, is niks anders dan een metafoor voor het leven: je stopt al het goede van jezelf in het deeg, bepaalt zelf de ingrediënten en omringt je bij het bakken het liefst met fijne mensen, vrienden en familie. Op sommige dingen heb je helemaal geen invloed en moet je -terwijl je wacht- de tijd zijn werk laten doen: precies wat er gebeurt wanneer de koekjes in de oven staan. Daarna kan je genieten van al dat lekkers (en dat smaakt natuurlijk steeds weer anders). Tot slot zijn er aan ieder koekje twee kanten, want na al dat bakken moet je de keuken schoonmaken en de rommel opruimen.

Bijna geheel onverwacht vind je op de allerlaatste pagina ook een écht recept -geheel vrij van metaforen- voor koekjes. Gezien het onlangs (nu ja, alweer lange tijd terug ondertussen) mijn verjaardag was, besloot ik mijn collega's dan maar te trakteren op John's cookies.

En John heeft helemaal gelijk: de koekjes zijn écht de lekkerste ter wereld! De collega's en de huisgenoten waren er dol op (het laatste koekje in de trommel werd net niet met een nummertje uitgeloot) en het nieuws verspreidde zich zo snel dat ik amper drie dagen later ook voor de familie in België koekjes stond te bakken.

Misschien is John gewoon echt de beste koekjesbakker ter wereld. Of misschien ligt het geheim wel net in de metafoor van het koekje? Want alleen wie het boek gelezen heeft, kan de koekjes met zoveel liefde en aandacht (voor het leven) bereiden.


Probeer het vooral zelf, want ik deel hieronder graag John's recept* voor de lekkerste koekjes ter wereld! 

Nodig:

- 200 gram roomboter
- 160 gram suiker
- 1 of 2 zakjes vanillesuiker
- 3 eieren
- 360 gram zelfrijzende bloem (en/of wat bakpoeder of droge gist)
- 100 gram (wat meer of minder naar eigen goesting) pure chocolade, in stukjes

Bereiding:

Maak de boter zacht (ik zet ze 20 seconden in de magnetron) en meng ze met de (vanille)suiker tot een smeuïge massa. Meng er daarna eerst de eieren en tot slot de bloem en gist onder.

Breek de chocolade in kleine stukjes en voeg deze als allerlaatste toe aan het deeg (hoe langer je het onder elkaar mengt, hoe bruiner het deeg er gaat uitzien).

Bekleed een bakplaat met bakpapier (zodat de koekjes niet gaan kleven) en schep er met behulp van twee koffielepels (of soeplepels voor de erg hongerigen) bergjes van het deeg op.

Zet de bakplaat in een voorverwarmde oven van zo'n 175 graden Celsius. Over de baktijd wil ik geen uitspraken doen aangezien ik een alles behalve standaardoven heb. In een standaardoven zou tien minuten wel volstaan, geloof ik.

*Het betreft Lyrinn's versie, want die van John is American-style (lees: 375 graden Fahrenheit en cups in plaats van grammetjes)
** foto's zijn maanden later toegevoegd toen ik de koekjes weer eens besloot te bakken.

Homemade burgers

Niets lekkerder in het weekend dan een goeie vettige hamburger. Maar het kan ook gezonder met deze homemade veggie-variant (met champignons en noten).


Nodig:

- 1eetlepel (olijf)olie
- 1 ui, fijngehakt
- 1 teentje knoflook, gepeld en fijngesnipperd
- 100 g Shitake champignons, in stukjes
- 175 g hazel- en walnoten, gepeld
- 50 g broodkruim
- 2-3 eetlepels verse koriander en peterselie, fijngehakt
- 1 ei
- zout en (vers gemalen) peper

Bereiding:

Verhit de olie in de pan en bak er de ui in. Voeg daarna ook de knofloof en champignons toe. Bak dit al roerend tot alles goed gaar is.

Verwarm de oven voor op 200°C. Rooster de noten zo'n 3-4 minuten op een ovenplaat. Hak/maal ze nadien fijn. Voeg hier het broodkruim, de verse kruiden en het champignonmengsel aan toe. Voeg tot slot het ei toe en meng alles goed.

Het mengsel moet er sappig uitzien maar wel een vaste massa vormen. Kruid dit goed en laat nadien enkele uren rusten in de koelkast.

Vorm burgers uit het mengsel en bak deze 4-5 minuten aan elke zijde (extra peper en zout zijn altijd lekker) in de pan (ze zijn echter ook heerlijk op de barbecue).

Afwerking:

Superlekker op een echt hamburgerbroodje (of zoals op de foto met zelf af te bakken Keizerbroodjes): verwarm deze eerst in de oven of in/op de toaster. Leg op de ene zijde wat sla (zelf ben ik grote fan van rucola), een dun schijfje tomaat en een plakje jonge kaas. Op de andere zijde doe je wat ketchup (of nog lekkerder met huisbereide chutney, zoals op de foto) en leg je tot slot de veggieburger. Klap het broodje dicht en daar heb je'm: mijn weekendfavoriet!

Smakelijke weekendgroetjes,

Lyrinn


P.S.: ik heb helaas geen idee waar dit recept vandaan komt. Ik schreef het over uit een kookboek toen ik in Ierland logeerde deze zomer en we deze burgers daar op ons bord kregen (zonder broodje trouwens).

Herfstig soepje

Nu de herfst is aangebroken en daarmee in Amsterdam het regenseizoen begonnen is (is het dan ooit gestopt?, vraag ik me af), is het tijd om lekker op de bank te kruipen. Het liefst opgerold als een bolletje, met een fleece'je over de voetjes en een boek of wat tijdschriften bij de hand. Helemaal compleet wordt het met een lekker warm kopje soep. Of voor al wie een iets drukkere agenda heeft: als je kletsnat na een regenbui thuiskomt, warm je in geen tijd weer helemaal op met een kommetje soep.

Vroeger dacht ik dat een lekkere soep enkel mogelijk was door héél veel groenten te gebruiken (behalve grootmoeders zijn hierop misschien een uitzondering, zij maken lekkere soep van zowat alles). Dat betekent veel schil- en snijwerk en dus neemt zoiets al snel enkele uren in beslag. Verder wordt soep lekkerder naarmate je ze langer laat trekken, wat betekent dat je ze best niet meteen opdrinkt. Je begrijpt wel dat dit voor een lekkerbek als ik, zeker na al dat snijwerk, bijzonder veel zelfbeheersing vraagt.

Maar goed, ik heb ontdekt dat er lang niet zoveel groenten en tijd nodig zijn om een lekkere soep te bereiden. Soms vraagt het enkel wat niet-voor-de-hand-liggende ingrediënten. Daarom wil ik graag het volgende recept met jullie delen. Ik leerde de soep maken in Ierland en ik was niet enkel verbaasd over de korte tijd die het in beslag nam, maar ook -en vooral- over de geweldige smaak die ze had! Een soep met een beetje een lange naam, maar daarmee weet je ook ongeveer wel wat er in zit. Hier gaan we dan:

"Sweet potato and red pepper soup wit cannellini beans"

Ingrediënten:

• 1 rode ui, fijngesneden;
• 2 eetlepels olijfolie;
• 1 teentje knoflook;
• 1 klein blikje geconcentreerde tomatenpuree;
• 1 theelepel kurkuma;
• 1 grote rode paprika, in stukjes;
• 2 medium zoete aardappelen, geschild en in stukjes (met zoete aardappel is het lekkerst, maar je kan even goed 'gewone' aardappelen of Charlotte aardappelen -met rode schil- gebruiken);
• 1 blik (400g ongeveer) witte bonen in ongezouten water (kan je ook vervangen door bijvoorbeeld tuinbonen, vers of in blik);
• 1 blik (400g ongeveer) tomatenblokjes;
• 4 eetlepels kokosmelk;
• (grof zee)zout;
• (vers gemalen zwarte) peper;
• handjevol verse peterselie, fijngesneden.

Bereiding:

• Stoof de ui in de olie in een grote sauspan. Laat dit gedurende enkele minuten sudderen en voeg nadien de geperste look toe, samen met de tomatenpuree en de kurkuma.

• Roer er de paprika en aardappelen onder. Bedek ze nadien met water en laat dit enkele minuten koken.

• Voeg de bonen toe en (eventueel, als ongezouten) het vocht hiervan. Vul de sauspan met water zodat alle groenten ruim bedekt zijn. Breng het geheel aan de kook en laat daarna nog een 25-tal minuten sudderen, in ieder geval tot de groenten zacht zijn geworden (deze tijd is ideaal om de boel even op te ruimen, een bijgerechtje te bereiden of alvast te beginnen met lezen -verlies daarbij vooral de tijd niet uit het oog).

• Roer de kokosmelk onder de soep en laat opnieuw een 5-tal minuten sudderen. Daarna haal je de soep van het vuur en mix je deze fijn met behulp van een staafmixer. Een verrassend (en vooral lekker) effect bekom je door een deel van de soepgroenten apart te houden tijdens het mixen en daarna pas terug toe te voegen. Of je kan de soep ook gewoon niet te lang mixen, waarmee je quasi hetzelfde effect bekomt.

• Breng tot slot de soep op smaak met peper, zout en de versgehakte peterselie. Versier de kommen net voor het opdienen met nog een takje peterselie, voor de 'finishing touch'.

Smakelijk !

Ps: het recept komt origineel uit het Engels (dat raadde je vast al door de nogal-Engels-klinkende titel en het feit dat ik de soep in Ierland voor het eerst ontdekte) en komt -samen met vele andere heerlijke en verrassende recepten- uit het boek "My Goodness", door Liz Nolan. Een aanrader !

Pps: meer herfstige ideeën komen er snel aan !