Oliebollen en firecrackers

"Tomorrow is the first blank page of a 365 page book. Write a good one."

Dertig december zijn liefje en ik op weg naar huis met onze zware valiezen vol cadeautjes, wanneer ik een Metrokrant lees die is achtergebleven op de trein. Ideaal om na een week vol familiebezoekjes in Frankrijk en België, weer wat te lezen over het reilen en zeilen in Amsterdam.

Er is zowat een halve pagina geweid aan het naderende nieuwjaarsfeest en bijhorend vuurwerk. Om alles in goede banen te leiden, zijn er een aantal huisregels hieromtrent, zo lees ik. In Nederland is het bijvoorbeeld slechts op drie dagen, 28, 30 en 31 december, toegestaan om legaal vuurwerk te kopen. Verder mag je het vuurwerk enkel afschieten op 31 december tussen 10 uur 's morgens en 2 uur 's nachts. Ik ben op het eerste zicht een beetje verbaasd, wie wil er nu om 10 uur al vuurwerk afsteken?

Brandweerman en zijn familie genieten samen
van een glaasje bubbels zonder alcohol

Meer mensen dan ik had gedacht, zo blijkt, want al van 's morgens vroeg zijn er overal knallen te horen. Vanuit het raam zie ik een vijftal kinderen firecrackers en varianten afsteken. Voor het kapsalon van onze buren, waar onze fietsen geparkeerd staan, doen twee andere kinderen hetzelfde. Het is dan ook een hindernissenparcours om zonder kleerscheuren de fietsen te bereiken. De kids komen ook nog op het idee om op de aangestoken firecrackers te schoppen. Liefje en ik vragen ons net af waar het met de jeugd naartoe gaat, als het voor hun moeder, die op dat moment bij de kapper zit, te ver gaat. Zij komt -met handdoek op het haar- uit het kapsalon naar buiten gelopen en roept haar kinderen toe dat ze niet op de firecrackers mogen schoppen, dat is te gevaarlijk... Grenzen stellen, zeer belangrijk als verantwoorde ouder!

Tijdens een fietstocht door de stad, wordt het er ook niet beter op. De ontploffingen knallen rond onze oren en op een bepaald moment krijg ik het gevoel alsof er een oorlog is uitgebroken. Ik moet even de neiging onderdrukken om op zoek te gaan naar de dichtstbijzijnde bunker.

Al die bombardementen lijken hier echter de normaalste zaak van de wereld, niemand lijkt op de vlucht te willen slaan. In plaats daarvan is het een drukte van jewelste in Albert Heijn. Ik, gewoon op zoek naar een beetje foie gras voor vanavond en havermout voor morgenvroeg, kom van een kale reis terug. De havermout is op (misschien zijn er toch mensen die beginnen hamsteren om zich voor te bereiden op een oorlog?) en van foie gras hebben de verkopers nog nooit gehoord.

Naast het vuurwerk en de drukte in de supermarkt, is er echter nog iets anders vreemd aan de gang in Amsterdam. Het lijkt alsof de oliebollenkramen vannacht als paddenstoelen uit de grond gerezen zijn. Ze staan plots overal, tijdens het fietsen door de stad zien we er minstens tien en overal staat een lange rij mensen aan te schuiven. Leuke traditie, die oliebollen, maar ik had toch liever wat foie gras gehad.

Liefje en ik vieren nieuwjaar noch met oliebollen of foie gras, noch met ons eigen vuurwerk. Wel genieten we van het officiële en volledig legale vuurwerk aan het Scheepvaartsmuseum. Daarna, op de weg terug is de chaos compleet: de straten zien zwart van het volk en overal worden vuurpijlen afgeschoten. Het kost ons een uur de tijd om thuis te geraken (gemiddeld duurt het twintig minuten) en het mag een wonder heten dat we het heelhuids gehaald hebben. Nu nog liggen de straten vol met vuurwerkafval, de ravage is enorm en het lijkt wel alsof er gisterenavond echt een oorlog gevochten is.

Ondertussen is de vuurwerk-deadline ook al lang verstreken, maar het knallen gaat vandaag gewoon vrolijk verder. Amsterdammers nemen het nu eenmaal niet zo nauw met de regels. Nu, als audicien betekent die gehoorschade alleen maar goede werkzekerheid voor de toekomst.

Gelukkig 2014 voor iedereen!

Lyrinn


P.S.: op de website van NOS staat deze beknopte samenvatting van een 'gemoedelijke' nieuwjaarsnacht in Nederland.

Homemade kerstversiering (en een kerstboom van papier)

"Christmas isn't a season, it's a feeling"

Kerst staat alweer voor de deur (newsflash) en wat doe je dan, als je net als ik een fan bent van vrolijke lichtjes en kerstgezelligheid? Juist ja, een kerstboom versieren.

Het probleem is echter, dat we allemaal de flat uit zijn met kerst. Liefje en ik reizen naar Frankrijk en naar België voor familiebezoekjes en de flatgenoot keert terug naar Spanje. De vraag is dan: is het wel de moeite om een kerstboom te zetten? Een lieflijk klein boompje dat zomaar omgehakt wordt (ik heb een liefde voor hout en oud papier -ander verhaal) en dan voor veel geld in de supermarkt verkocht wordt. Dan staat-ie een week of twee in een warme woonkamer te sterven om daarna kaalgeplukt te worden en uiteindelijk op de vuilnisbelt te belanden.

En dat kan ik allemaal best tolereren, als iedereen met volle teugen van dat stervend boompje en de sfeer die hij brengt, kan genieten. Maar dat is in onze flat dus niet het geval. Op zoek naar een andere oplossing dan maar.

Op Pinterest kwam ik toevallig dit tegen: een boeken-kerstboom (er stond helaas geen bron bij). Ik was meteen verkocht ! En dus, zodra Sinterklaas was langs geweest, haalde ik de verzameling boeken boven en begon te puzzelen. Best nog een moeilijke opgave: zorgen voor een stevige stapel die niet omvalt bij elk zuchtje wind, hier en daar nog wat extra versteviging aanbrengen... Het was een hele klus!

Toen ik eenmaal tevreden was met de opstelling, versierde ik de boekenboom met kaarsjes (die ik uiteraard NIET ga aansteken, aangezien het een papieren boom betreft, maar het staat gewoon mooi), mini-potjes Nutella (dankjewel mama) en een lichtslinger. Ik moest trouwens al meteen op zoek naar dat ene lampje in de slinger dat niet werkte... Tot slot miste er nog één iets en dat was een piek bovenaan. Dat werd mijn gouden verjaardagskroontje (dat tot voordien op een plantje stond, geen zicht eigenlijk). Het was precies de 'finishing touch' die de boom nog nodig had, ik was in mijn nopjes met het resultaat !

Voordat ik aan de boekenboom begon, maakten liefje en ik nog grapjes over de boeken die we erin zouden stoppen. Zo van: "Dan wil je net één van die boeken lezen en valt de hele stapel om". En dan, als de boom er eindelijk staat, komt liefje thuis en zegt: "oh nee, ik wou dàt boek meenemen naar Frankrijk..." Uit alle boeken die ik kon gebruiken, kies ik net dat ene exemplaar. Kon-ie best wel even op voorhand gemeld hebben !

Behalve de boekenboom, zorgde ik ook voor nog wat andere kerstversiering. Ik was toevallig op bezoek bij mijn ouders in België toen daar de kerstboom werd uitgehaald (ook een nep-exemplaar, ziet er best goed uit). Uit al die dozen met kerstgerief, kreeg ik een doosje met kleine kerstfiguurtjes toegestopt. En omdat ik zo dol ben op rinkelende belletjes, kreeg ik ook daar een handje vol van mee. Het lief kreeg tot slot de mini-Nutella-potjes.

De boekenboom heeft echter geen takken om die versiering aan te hangen, dus maakte ik er een slinger mee. Ik vlocht daarvoor 3 draden in elkaar (dat is iets steviger dan 1 draad natuurlijk) en om de 10 centimeter hing ik er afwisselend een kerstfiguurtje of een belletje tussen. Die rinkelende slinger hing ik dan met een aantal punaises boven het raam. Jingle bells all the way! Ik word er al helemaal vrolijk en warm van.

En daarna was het tijd om cadeautjes in te pakken!!! Met Sinterklaaspapier van Hema, want daar hebben we nog zoveel van over. En dit jaar kocht ik geen lintjes, maar maakte ik zelf Origami-strikjes van het Sintpapier en bladeren uit tijdschriften. Op het eerste zicht vrij ingewikkeld, maar met deze prachtig uitgewerkte tutorial ging het heus wel (en na een strikje of 3 had ik het al onder de knie). Iedereen mag bij deze heel nieuwsgierig worden naar de inhoud van de pakjes :-)

En om helemaal in de sfeer te komen, hier nog een geweldig filmpje -echter compleet naast het thema van kerstversiering maken- met een zingende kleuterklas. Niet zomaar duffe kerstliedjes, maar een kleuter die de liedjes vol enthousiasme vertaalt in gebarentaal voor haar dove ouders. Oké, stiekem een beetje beroepsmisvorming bij mij, maar ieder ander smelt zeker ook voor dit schattige smoeltje:
http://www.youtube.com/watch?v=zQeygYqOn8g

Alvast een vrolijk kerstfeest,

Lyrinn